Iraulketa #2
Uda hilgarria izan da. Langile-auzoetako biztanleek, prekarietate-egoeran dauden pertsonek, adinekoek, gaixoek, desgaitasuna duten pertsonek, egurats zabalean lan egiten dutenek eta kalean lo egiten dutenek prezio garestia ordaindu dute. Bero-boladak desberdintasun guztiak areagotu ditu, eta, aldi berean, megasuteek Frantziako Estatua suntsitu dute.
Nekazariak, jada nekazaritza-industriari aurre egin behar diotenak, arriskuan daude. Austeritate-politikek murriztu eta ahuldu dituzten zerbitzu publikoen defentsan, suhiltzaileak, osasun-langileak eta irakasleak, lehen lerroan egon dira.
Egoera hori aurreikus zitekeen, eta are larriagoa izango da berotegi-efektuko gasen isurketak modu drastikoan eta azkar murrizten ez baditugu.Baina kapitalistak TotalEnergiesen, industria kimikoaren eta nekazaritza-industriaren alde jarri dira: haien alde. Canadair hegazkinak ez zeuden garaiz, soldatak ez dira igotzen, baina LBD gomazko balak garaiz iristen dira, uraska erraldoiak eta autobideak defendatzeko.
Klima-krisiak, biodibertsitatearen kolapsoak eta desberdintasunek jatorri bera dute: kapitalismoak irabaziak jartzen ditu giza beharren eta planetaren mugen gainetik. Ez dugu klima salbatuko herri-klaseei gutxiago kontsumitzeko eskatuz, gutxiengo batek gero eta gehiago pilatzen duen bitartean. Trantsizio ekologikoa soziala izango da, edo porrot egingo du.
Dirua dagoen lekutik hasi behar dugu dirua jasotzen: fortuna handiak eta enpresen irabaziak zergapetu, zerbitzu publikoak masiboki finantzatzeko. Osasuna, hezkuntza, etxebizitza, ura, energia eta garraioa eskubideak dira, ez salgaiak! Oinarrizko beharrizanetarako sarbidea pertsona guztientzat bermatu behar da. Doakotasunak eta tarifa progresiboek ezinbesteko erabilerak babesteko aukera emango luke, eta, aldi berean, gehiegizko kontsumoak ekarpen handiagoa egitea eragingo luke. Zerbitzu publiko horiek garatzea, edo berriak sortzea, herritarren kontrolpean, klima-krisiari aurre egiteko modurik onena da. Horregatik, funtzio publikoko grebari babesa eman behar diogu, irailaren 29ko astearte honetatik aurrera.
Sektore estrategikoek, bereziki —energia, ura, garraioa eta finantzak—, ezin dute irabaziaren logikaren arabera jarraitu. Kontrol demokratikoaren pean jarri behar dira, ekoizpena gure beharrizan kolektiboetara bideratzeko, justizia sozialaren eta ekosistemen zaintzaren printzipioen arabera. Horrela, etxebizitzak berritu ahal izango ditugu isolamendu termiko eskasari aurre egiteko; garraio publikoa, energia berriztagarri garbiak eta tokiko nekazaritza ekologikoa garatu; eta zaintza zein pertsonentzako zerbitzuak indartu. Enplegu erabilgarriak, duinak eta sozialki beharrezkoak sortuko ditugu.
Gure planeta suntsitzen duen kapitalismoaren aurrean, antola gaitezen ekosozialismoaren alde!
